| SOR's profileหมูน้อยPhotosBlogLists |  Tools  Help |
หมูน้อยตะลุยต่างแดน September 18 Soul Mateเค้าพูดถึง soul mate เอาไว้ว่า.... "soul mate" จะเป็นเพื่อน เป็นคนรัก หรือเป็นคนรู้จักก็ได้ มีคุณสมบัติ คือเป็น 1. ต้องเคยใช้ชีวิตชาติปางก่อนมาด้วยกัน 2. ครั้งแรกที่พบกันในชาตินี้ ต้องรู้สึกทันทีว่าคุ้นมากๆๆๆๆ มีอะไรบางอย่างสื่อถึงกัน รู้สึกสบายใจและไว้วางใจในทันที 3. เมื่อมีปัญหาแตกร้าว ก็เข้าใจกัน แก้ไขได้ด้วยกันโดยง่าย "soul mate" มิใช่ "เนื้อคู่" แต่เพียงอย่างเดียว มีถึง 3 แบบด้วยกัน แบบที่ 1 เรียกว่า Companion Soul Mates คือคนที่เป็นเพื่อนก็ได้ เป็นครูก็ได้ เป็นเจ้านายก็ได้ เป็นใครสักคน เป็นคนแปลกหน้าผ่านมาเวลารถเสียแล้วช่วยซ่อมให้ก็ได้ ไม่คิดตังค์ ไม่ล่อลวงไปข่มขืน หรือเป็นคนที่ได้พบปะพูดคุยด้วยไม่กี่ครั้ง หรือเพียงครั้งเดียว แต่เป็นแรงบันดาลใจส่งให้วิถีชีวิตเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี เป็นคนที่เราจะได้พบในช่วงสั้นๆ ในชีวิต เพราะชาติที่แล้วเราเคยช่วยเหลือกันมาก่อนในระยะเวลาจำกัด …แรงบันดาลใจ ฉันจะเป็นเหมือนเธอ จะทำให้ได้อย่างเธอ อย่างงี้หละ! แบบที่ 2 เรียกว่า Twin Soul Mates คือคนที่เราเป็นเพื่อนกันมาหลายชาติแล้ว พอชาตินี้มาเจอกัน! อีกก็ได้เป็นเพื่อนกันอีก คล้ายๆ พวกที่1 แต่จะรู้สึกถึงมิตรภาพที่ผูกพันแนบแน่นกว่า แบบว่าสื่อถึงกันได้ทางโทรจิต คล้ายว่าเป็นฝาแฝดกันน่ะ พอได้รู้จักกันแล้วก็จะรับรู้ทุกข์สุขกันไปตลอดชีวิต ร่วมทุกข์ร่วมสุขประมาณว่า ไม่ว่าจะอยู่ ณ แห่งหนไหนในโลก ก็รู้สึกอยู่ลึกๆ ว่าอีกคนกำลังรู้สึกอย่างไร จะเป็นคนที่ปลอบคุณเวลาที่คุณทำผิดพลาด คอยเช็ดน้ำตาให้คุณเมื่อทุกใจ เพื่อนตายก็ว่าได้เลย แบบที่ 3 เรียกว่า A Twin Flame Soul Mates แบบนี้มีคนเดียว หายาก และพบยาก จะพบกันก็เพราะความผูกพันธ์ที่ผูกคุณและเค้าไว้ ส่วนมากจะเป็นเพศตรงข้าม ทั้งชีวิตนี้จะมีได้แค่คนเดียว เป็นคนที่ได้ใช้ชีวิตด้วยกันมาหลายชาติภพแล้ว เป็นจิตวิญญาณของกันและกัน พอพบกันครั้งแรก จะเหมือนมีประจุไฟฟ้าแล่นเข้าหากัน ดั่งเหมือนมีมนต์ จะรู้สึกถูกชะตา รู้สึกดีเมื่อได้อยู่ใกล้ๆ จะรู้อยู่ลึกๆ ทันทีว่านี่คือคู่ของเรา ต้องเป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน จะรู้สึกแบบนี้กับคนๆนี้คนเดียวเท่านั้น เป็นคนที่ได้ยินชื่อ พบกัน หรืออะไรก็ได้ที่เกี่ยวกันเค้าแล้วคุณรู้สึกอย่างนี้ จะเป็นความรู้สึกที่แปลก คุณจะรู้สึกได้( สำหรับคนที่เจอแล้วนะ)ว่ามันเป็นความรู้สึกที่ไม่เหมือนใคร แตกต่างจากคนที่เรารู้จัก หรือคนธรรมดาทั่วๆไปที่ได้พบ ป.ล. แต่ถ้าเป็นอย่างนี้ไม่ใช่ soul mateที่เกิดแต่ชาติปางก่อน นะจะ ห้ามมั่วนิ่ม! พวกที่เอะอะปิ๊ง เห็นเค้าน่ารักดี ก็บอกว่าใช่ รู้สึกดีๆ กับเค้าเพราะเหมือนคนที่เรารู้จัก คนที่เรารัก หรือเป็นตัวแทนของใคร เพราะได้ใกล้ชิดกัน กลายเป็นความผูกพันธ์ที่เกิดในชาตินี้ สงสาร(เธอจัง…มาจีบอยู่หลายปี) September 02 ชีวิตต้องเดินต่อไปเฮ้อ...อยู่ว่างๆมา2เดือนละตั้งแต่กลับมา
ว่างเกินไปละตอนนี้ ไอ้สิ่งที่ทำอยู่มันคงไม่ยั่งยืนยาวนาน...
เงินก็ไม่ได้ แต่ยังดีวะได้ประสบการณ์
สงสัยคงต้องหาอะไรที่มั่นคงกว่านี้ทำละล่ะ...
ว่างเกินแล้วมันฟุ้งซ่านไร้ค่าพิกล
ต้องขอบคุณแม่นะคะ...ที่ไม่เคยกดดันอะไรเลย..จริงๆ
มีอย่างที่ไหนบอกว่าไม่ต้องรีบหาหรอกงานน่ะ
มันต้องใช้เวลา ไม่ต้องรีบร้อนเลย
ตอนนี้ว่างๆก็หาสิ่งที่ชอบที่รักทำไปก่อน...
โคตรแม่จริงๆ สาธุ...
คุณเพื่อนๆก็เหมือนกัน...ไม่เจอเติ้ลมาเดือนกว่าละ
โทรไปก็ไม่ค่อยว่าง...
อย่างว่าคนเค้าทำงาน จะมามีเวลาบ้าบอได้ไงเน๊อะ
ยังดีที่อีเฉ่งกี้ออนเอ็มทุกวี่ทุกวัน
วันไหนเราว่างก็ได้คุยกับมันมั่งไม่งั้นคงเบื่อกว่านี้
แต่เมื่อวันจันทร์ที่แล้วก็ไปแอ่วบ้านมันมา
ซื้อน้ำยาทำสีผม ตอนนี้หัวอีส.เปลี่ยนสีละค่ะขอบอก
สมพลก็ทำงานทุกวี่ทุกวันเช่นกัน แต่ก็ยังดีที่มันโทรมาเกือบทุกวันเลย
คุณเพื่อนๆคนอื่นๆก็คงมีภาระกิจกันถ้วนหน้า
เราคงได้เจอกันเมื่อชาติต้องการเน๊อะ
July 26 หมูเซ็งหมูเซ็ง....อยู่บ้านทุกวันน่าเบื่อว่ะ
ใครว่าว่างแล้วสบาย...ว่างแล้วฟุ้งซ่านต่างหาก
ไม่มีอะไรทำจะหางานก็ไม่มีที่เหมาะเล้ย
สงสัยต้องพึ่งไปบุญแม่อีกละมั้ง...
อยากกินเตี๋ยวเรืองะ...
เบื่อๆๆๆๆๆๆ
July 13 หมูป่วยเฮ้อ...นานทีปีหนได้เวลาที่หมูป่วยอีกละปีนึงจะเป็นซะที
แต่ก็น่าเบื่อที่ต้องไม่สบาย...
ช่วงนี้ปวดหัวอย่างรุนแรง...ทำไมเป็นงี้วะ สงสัยต้องไปตรวจร่างกายบ้างละ
ไหนจะตัวร้อนเป็นไข้อีก...ชีวิตแม่ง
หลายสิ่งหลายอย่าง ดวงจะซวยได้ที่อะไรขนาดนี้วะ
สาธุ...ขอให้อะไรๆที่มันร้ายๆผ่านไปซะทีเหอะ
เบื่อเต็มทีแล้วตอนนี้
July 09 คนดีๆทำไมไม่รัก ศิลปิน : ไอซ์ ศรัณยู
อัลบั้ม : ไอซ์ ศรัณยู เพลง : คนดีๆทำไมไม่รัก ฉันโง่ใช่ไหม ที่งมงายยอมทนอย่างนี้ เป็นคนดีที่เธอไม่แคร์... ตามใจเธอ ไม่เห็นเธอดูแล มีแต่ทำให้ช้ำใจ อยู่ได้ทุกวัน ยอมจนลืมศักดิ์ศรี ที่เคยมีมานานแสนนาน ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน..... ทำอะไรเพื่อเธอได้ทุกอย่าง แต่ว่าเธอไม่ต้องการ กลับเบื่อด้วยซ้ำ... * จะรักทำไมให้เจ็บให้ช้ำ รักทำไมให้เหนื่อยให้ล้า อยู่กันไปก็เปลืองเวลา ก็มีแต่ทุกข์ในใจ ที่เขาที่ดีๆ ทำไมไม่รัก รักทำไมแต่คนไม่ดี จะมัวทนอย่างนี้ทำไมๆ อยู่ จะทนเพื่ออะไร มีแต่เสียใจ.... เธอมีดีอะไร ถึงต้องคอยให้ความสำคัญ ไม่อาจตอบกับใครได้เลย... พยายามจะมองหาบางอย่าง แต่ไม่เคยพบสักอย่าง ให้ตอบใครๆ (ซ้ำ *) (ซ้ำ *) จะมัวทนอย่างนี้ทำไมๆ อยู่ จะทนเพื่ออะไร มีแต่เสียใจ.... July 06 ทำไม (นิว&จิ๋ว)ก็ยังจับมือฉัน ตอนที่เขาโทรเข้ามา
เมื่อเธอโกหกเขา ข้างในใจก็เริ่มชา ฮา เมื่อเธอบอกรักเขา ก็แอบเผลอเช็ดน้ำตา ฮา และเธอคงไม่รู้ ต้องทนอยู่อย่างนี้ กับตัวตนที่ว่างเปล่า ไม่เกินไปกว่านี้ อยู่กับเธอตอนที่เหงา อยู่ไหนล่ะศักดิ์ศรี ได้แค่นี้เองหรือเรา ฮา.. ไม่อาจจะเรียกร้องขออะไร เรื่องเดิมๆ ที่ต้องเจอทุกวัน ต้องทนช้ำใจ เกลียดตัวเองจริงๆ ที่ยังทน ยังรักเขาอีก เมื่อตัวจริงมาเจอก็ต้องหลีก ยังไม่ซึ้งอีกหรือไง เกลียดจริงๆ ที่ยอมรับได้ทุกอย่าง ทำไม ทำไม ไม่รักตัวเองบ้างหรือไร ทำไมไม่ห้ามใจ ทำไม ทำไม ก็ยังจับมือฉัน แต่ว่าใจเป็นของใคร ไม่รักยิ่งปวดร้าว แต่ไม่มีสิทธิ์น้อยใจ ฮา ตัดใจจะเดินหนี กลับยิ่งทุรนทุราย ฮา จะอยู่จะไป ช้ำพอกัน เรื่องเดิมๆ ที่ต้องเจอทุกวัน ต้องทนช้ำใจ July 05 ก็แค่มนุษย์คนหนึ่งคุณเคยสงสัยกันบ้างไหมว่า...
ทำไมเรื่องบางเรื่องที่ดูเหมือนมันจะไม่มีอะไรมาก
แต่กลับทำให้เราจมอยู่กับมันตลอดเวลา
ทั้งๆที่อยากจะลืมอยากจะเลิกแต่มันก็ทำไม่ได้
คุณเคยรู้สึกแบบนี้บ้างไหม
กับใครสักคนที่เค้าก็ไม่ได้ดีอะไรกับคุณมากมาย
ไม่ได้เห็นคุณค่าของคุณ
เห็นคุณเป็นแค่คนๆนึงที่อยู่กับเค้าได้ตอนที่เค้าไม่มีใคร
เค้าทำให้คุณต้องเสียใจ
และบางทีเค้าก็เพียงต้องการอะไรจากคุณ
แล้วทำไมคุณถึงไม่เลิกยุ่งกับเค้าซะล่ะ
ถ้ามันทำกันได้ง่ายๆ คนหลายคนในโลกใบนี้คงมีเรื่องให้คิดและเสียใจน้อยลง
เรามันก็แค่มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง
ไม่ได้ดีเด่มากจากไหน
ก็คงต้องเจอกับเรื่องแบบนี้บ้างเป็นธรรมดา
แต่ก็หวังแต่จะเจอคำตอบและทางออกของความรู้สึกนี้ไว้ๆ
เพราะมันคงไม่ใช่เรื่องที่มีความสุขนักหรอก
หรือถ้าใช่มันคงเป็นแค่ความรู้สึกที่ดีแบบชั่วคราวเท่านั้น
เพราะตอนจบมันก็คงต้องลงเอยเหมือนเดิม
และมันก็ทรมานทุกครั้งที่ต้องเจอ
June 30 แพ้ ( Cake B5 )แต่ละวันแต่ละคืนแต่ละปีที่ผ่าน
ที่ฉันต้องการคือเธอ อดและทนรอคอยเนิ่นนานแสนนาน
หันมองกันบ้างซิเธอ
ได้แต่หวังเธอจะเห็นที่ทุ่มเทไป แค่ไหนฉันให้ทุกอย่าง ไม่เคยรู้ไม่เคยซึ้ง ไม่เคยมีใจ และฉันเริ่มสงสัย จะทนรัก จะทำไหวสักแค่ไหน ฉันยอมแพ้ เหนื่อยกับรักที่หลงๆ ในวันนี้ฉันก็คง ต้องยอมแพ้ หยุดความคิดเลิกสงสัย ต่อจากนี้นี้คือทำใจ ให้ยอมแพ้ ไม่เคยคิดไม่นึกฝัน ว่าวันนี้จะเป็นวันที่ยอมแพ้ หยุดได้แล้วรักเพ้อๆ ต่อไปนี้เรื่องของเธอต้องจบไป ไม่เป็นไรแค่ตัดใจให้มันพ้นผ่าน รักตัวเองบ้างสักครั้ง เก็บเอาแรงรอคอย เพื่อความรักใหม่ รักที่จะไม่ผิดหวัง เมื่อวันนี้ไม่มีเหลือ เรี่ยวแรงใดใด ให้ไปเท่าไรก็เปล่า เพียงพอแล้ว หยุดได้แล้วที่เคยทำไป เมื่อตัวฉันก็ไม่ไหวที่จะรั้ง ที่จะรักอีกต่อไป ฉันยอมแพ้ เหนื่อยกับรักที่หลงๆ ในวันนี้ฉันก็คง ต้องยอมแพ้ หยุดความคิดเลิกสงสัย ต่อจากนี้นี้คือทำใจ ให้ยอมแพ้ ไม่เคยคิดไม่นึกฝัน ว่าวันนี้จะเป็นวันที่ยอมแพ้ หยุดได้แล้วรักเพ้อๆ ต่อไปนี้เรื่องของเธอต้องจบไป.. ฉัน ต้องยอมรับ เรื่องจริงที่ไม่มีทางเป็นอย่างที่ฝัน ที่ทุ่มเทไปไม่พอให้เธอวันนั้น หากว่าฉันไม่ได้เบื่อ อยากจะทำให้เธอเชื่อ แต่จะทนรักไปเพื่อ อะไร June 22 หมูน้อย coming home !!!แหะๆๆ...อ่านไม่ผิดหรอกว่าหมูน้อยกำลังจะกลับบ้าน
อีกไม่กี่วันนี้ก็กลับบ้านแล้ววววว...ดีใจจัง!!
สาเหตุก็เพราะฟันสุดที่รักที่บิ่นอยู่มันกำลังจะหักอะจิ...เวรกรรม
อีกทั้งอาการ Home sick กับการคิดถึงชีวิตที่เมืองไทยมันกำเริบหนัก
เกิดคิดถึงแม่ น้อง และเพื่อนๆขึ้นมาซะงั้น
เลยกลับไปตั้งหลักที่เมืองไทยก่อนดีก่า..ไว้พร้อมที่จะมาแล้วค่อยกลับมาใหม่
ตอนนี้ก็รอเวลาอย่างเดียวละ ทุกอย่างพร้อมหมด
นับวันรออย่างเดียวว่างั้นเลยแหละ
แต่ก็ยังคงทำงานไปเรื่อยๆจนกว่าจะกลับ
ไหนๆก็จะกลับละเก็บตังค์ไว้ก่อนดีกว่าเลยมุ่งมั่นทำงานทุกวันทุกวี่
เฮ้อ..คิดถึงเพื่อนๆจัง...รอหน่อยนะอีกอึดใจ
หวังว่าคงมีใครรอเรากลับไปมั่งนะเนี่ย ฮ่า ฮ่า ฮ่า
ปล.หนูกะเป็ดเค้าคิดถึงตัวเองมากๆเลยน้ามาหาเค้าที่บ้านด้วยละรู้มั้ย???
คุณ4สาว แห่งแก๊งค์ไฮโซจัดทริปได้ละ อีส๊อจะกลับแย้ว.............
สมพลกลับไปเนี่ยเจียดเวลางานมาเจอกันมั่งนะยะคิดถึงมึงไม่แพ้ใคร
แล้วเจอกันจ้ะคุณเพื่อนๆที่รัก...........................................
June 11 about หมูน้อย...สวัสดีคุณเพื่อนๆ หมูน้อยไม่ได้อัพมายสเปสมาหลายวันม๊ากกกกก...
ไม่ว่างเลยค่ะขอบอกๆ ทำงานๆๆๆทุกวี่ทุกวันหวังว่าจะเก็บเงินไปทำนู่นทำนี่กะเค้ามั่ง
นี่ก็ผ่านไปเดือนกว่าเองนะเนี่ย...หมูน้อยคิดถึงครอบครัว และ เพื่อนๆที่รักและเคารพม๊าก
ตอนนี้รอ จม. จากเพื่อนๆอยู่นะคะ คาดว่าจะได้จม.จากคุณต้น และ คุณเป็ดในไม่ช้า...
อีหนูหริ่ง...ปิดฉบับได้ยังวะรออยู่นะเนี่ย...
เฮ้ออยากไปเที่ยวม๊ากมาก ตอนนี้คิดว่าตัวเองได้ไปเที่ยวทะเลกะเพื่อนๆอยู่เลยนะเนี่ย
กลับไปจะไปเที่ยวให้หนำใจ ใครจะไปไหนบอก สอไปโลด...
ปล.คิดถึงหนูหริ่งนะเมื่อไหร่จะไปทำงานเนี่ยได้ออนเอ็ม
เป็ดจ๋าหายไวๆนะหมูน้อยเป็นห่วง...
ต้น...สู้ๆนะแก ถึงงานจะหนักแต่ฉันรู้แกทำได้
อีอั้น HBD ย้อนหลังอีกทีมีความสุขมากๆสวยๆรวยนะจ๊ะ
รองเท้า แนนจาร์ คิดถึงมึงว่ะจริงๆ
ชลจ๋าไว้เราไปเที่ยวกันน้า คิดถึงๆ
อีแรดออน มึงรอกูหน่อยเดี๋ยวกูมีตังค์ละไปไหนต่อไหนกะมึงอย่างเต็มที่
May 18 การเดินทางการเดินทางท่องที่ยวในอเมริกาสำหรับตอนนี้ใกล้ถึงตอนจบละ
กับเวลาที่เหลืออีกไม่ถึงอาทิตย์ นับว่าฉันยังโชคดีนะที่มีโอกาสดีแบบนี้
แต่ก็คงจะสนุกกว่านี้ถ้ามีเพื่อนๆที่รักมาเที่ยวด้วยกัน
เมื่อการเดินทางท่องเที่ยวจบ..ต่อไปก็ต้องเป็นการเดินทางของชีวิตละสิ
ฉันคงต้องเริ่มทำงานเดือนหน้านี้ละ..ดีนะจะได้ไม่ว่างดี
ตอนนี้อยากมีชีวิตที่ยุ่งวุ่นวายกับเค้าบ้าง
ไม่อยากมีเวลาว่างให้ต้องคิดเรื่องต่างๆอีกละ
คิดถึงหนูหริ่งและเป็ดนะ...ถึงตัวเราจะห่างแต่กรูก็รู้สึกว่าใจพวกเราใกล้กัน
ไม่รู้วว่าพวกแกจะคิดเหมือนกันมั้ย
อย่างน้อยก็ได้คุยกันเกือบทุกวัน...ดีจริงๆไม่งั้นกูคงเหงามากมาย
แต่ยิ่งคุยก้ยิ่งอยากกลับไปอยู่ด้วยกันเหมือนแต่ก่อน
ยิ่งมากขึ้นด้วยซ้ำ..อยากไปเที่ยวด้วยกัน3คน
ไม่ก็พวกเราๆกันเองคงสนุกดี
เอาเป็นว่ากรุจะเก้บการท่องเที่ยวของเราเป็นเป้าหมายสำคัญอีกอย่างในการทำงานนะ
กลับไปกรูคงมีเงินเก็บได้ไปทำนู่นนี่...อาจจะขายของไม่ก้ร้านก๋วยเตี๊ยว
ณ จุดนี้ ต้องเก็บตังค์เยอะๆแล้วว่ากัน
รักแกนะเพื่อนรัก
ดูแลตัวเองดีๆ
ตั้งใจทำงานด้วยล่ะ
May 05 ถึงแล้วววสรมาศของคุณเพื่อนๆมาถึงอเมริกาแล้วจ้า
หลังจากที่นั่งเครื่องบินอยู่17ชม. โคตรทรมานกรูนอนอย่างเดียวเลยค่ะ
ก่อนอื่น...ต้องขอขอบคุณเพื่อนๆที่มาส่งทั้ง กิ๊ฟท์ แหม่ม ที่มาถึงบ้าน
คุณเติ้ล เฉ่ง เพชร จาร์ แนน ชล อั้น จี้ โจ ออน มูนา แชมป์ และน้องฟลุ๊คที่มาส่งถึงสนามบิน
โดยเฉพาะคุณออน และคุณมูนาที่มาจากพัทยาเชียว
คุณต้นที่แม้ว่าไม่สามารถมาส่งได้เพราะติดงานที่แกรมมี่แต่ก็ยังโทรมาบิ้วกูอีก
ขอบคุณพวกแกมากๆที่อยู่ด้วยกันจนวินาทีสุดท้าย...ทำให้ฉันได้คิดในบางเรื่อง
ขอบคุณจริงๆ...
สรมาศจะทำให้อีก 6 เดือนข้างหน้าคุ้มค่ามากที่สุดโดยมีคุณเพื่อนๆ
เป็นกำลังใจที่ดี..วันไหนที่กรูท้อแท้หน้าของพวกมึงคงลอยมาทำให้กรูเข้มแข็ง
ณ จุดนี้ ดูแลตัวเองกันดีๆนะเพื่อนๆที่รัก
...สู้สู้ สู้ตาย...
ปล.ลงรูปให้แล้วก๊อปกันตามสบายสวยๆกันทั้งน้าน...
April 24 ใกล้ถึงจุดเริ่มต้นของการเดินทางใกล้เข้ามาทุกทีกับการเดินทาง...ที่ทำให้ฉันต้องจากเพื่อนๆไปไกล
แต่มันก็เป็นการเดินทางที่คุ้มค่านะ
กับประสบการณ์ต่างๆที่จะได้รับทั้งเรื่องงานและเรื่องภาษา
เฮ้อ...แต่ก็ต้องจากคุณเพื่อนๆไปตั้งครึ่งปี
อะไรๆมันจะเปลี่ยนไปมั่งก็ไม่รู้
คงไม่มีอะไรแน่นอนหรอกมั้ง...ใช่มั้ย
อนาคตก็คืออนาคต
อย่างน้อยเราคงได้เรียนรู้อะไรมากขึ้นมองโลกกว้างขึ้น
และอาจจะค้นพบตัวเองมากกว่านี้
อย่าลืมกันนะคุณเพื่อนๆ
( ปุ๊ เติ้ล เฉ่ง ต้น จาร์ แนน อั้น ชล และชาว Hi-Giwww ที่ไม่ได้เอ่ยนาม )
รักพวกแกมากมาย March 12 เวลานั้นมาถึงแล้ว...ในที่สุดเวลาแห่งความสุขแบบชีวิตเด็กมหาลัยของฉันก็จบลงแล้ว...
ทั้งกิจกรรมต่างๆที่ได้ร่วมทำมากับเพื่อนที่ฉันรักทุกๆคน งานต่างๆที่ได้ทำร่วมกัน
มันหมดไปแล้ว ทั้งงานรับน้องที่ ลพบุรี 5 วันมันผ่านไปเร็วจริงๆ
ตั้งแต่วันแรกจบถึงวันสุดท้าย...
ฉันรู้สึกได้เลยว่ามันคงเป็นความสุขที่หาไม่ได้อีกแล้วในชั่วชีวิตนี้...
เพื่อนๆทุกคน ทั้งเติ้ล เฉ่ง โบ้ โมสท์ อุ๊ บอล
ปุ๊ ต้น แนน จาร์ อั้น คิว นิน ชล โจ ออน จี้
เราได้มาเจอกันบนโลกใบนี้ทั้งๆที่ในโลกนี้มีคนตั้งกี่ล้านคน...
เราได้รักกันขนาดนี้ทั้งๆที่ในโลกนี้มีคนตั้งกี่ล้านคน...
เราได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ทั้งๆที่โลกนี้มีคนอีกตั้งกี่ล้านคน...
มันคงต้องมีเหตุผลใช่มั้ยที่ทำให้เรามีกันจนทุกวันนี้...
ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร รู้แต่ว่าในเมื่อเรามีกันมาจนถึงวันนี้
ฉันก็จะทำให้เรามีกันแบบนี้ตลอดไป...
ฉันอยากให้เวลาต่อจากนี้เป็นเพียงการเริ่มต้นไปสู้เส้นทางของชีวิตของแต่ละคน
อาจเหมือนเป็นการพักผ่อน
เพื่อเราจะได้กลับมาเล่าเรื่องราวที่ได้ไปเผชิญมาให้กันและกันฟัง
ตัวฉันเองก็คงมีหนทางของตัวเองเช่นกันแม้ว่ายังไม่เห็นหนทางนั้น
แต่ยังไงก็อยากให้พวกมึงทุกคนตามหาความฝันของตัวเองให้เจอไวๆ
มีอะไรอยากให้ช่วยก็บอก ทั้งทุกข์และสุขเลยนะ...
" แม้ชีวิตจะไม่เป็นเหมือนวันเก่า ขอให้เราจดจำเรื่องดีๆไว้
และอย่าให้วันเวลาพรากเราไกล
จงจำไว้คำว่า เพื่อน คือพวกเรา "
January 11 อะโลนวันนี้เป็นวันพุธที่ 11 มกราคม จ้ะ
เริ่มต้นเดือน ต้นปีด้วยชีวิตเรื่อยเปื่อยมากๆ
งานก็เยอะ โปรเจคเพิ่งเริ่มต้นเขียนสคริปเอง...
จะทันมั้ยวะเนี่ย???
ไม่งั้นก็เรียนปี5สวยๆแน่...ไม่เอาๆๆๆๆต้องจบพร้อมเพื่อนๆสิจริงมั้ย???
วันนี้มีตลาดนัดที่มหาลัยด้วย...
เสียตังค์ไปอีกจนได้ไม่น่าเลย...
ณ จุดนี้เงินเก็บเริ่มร่อยหร่อละค่ะ เรียกง่ายๆว่าถังแตกนั่นเอง555..
ยังๆไม่ขนาดน้านหรอก ยังพอมีใช้ไปเรื่อยๆได้อยู่
ตื่นแต่เช้าไปเรียน...บ่ายๆนั่งทำงาน ตอนเย็นกลับมาห้อง...
รู้สึกว่าชีวิตชั้นมันขาดรสชาติไปแล้วจริงๆ
เพราะอะไรว้า??
ยังดีวันนี้ไปซื้อเน็ตของหอมาเล่น
ชั้นจะกลับเข้าสู่โลกของตัวเองละมั้งเนี่ย???
เอาน่า...ตอนนี้ชั้นกำลังตามหาชีวิตเดิมอยู่
ในไม่ช้าชั้นต้องกลับมาสดใสร่าเริงเหมือนเดิมแน่
รอหน่อยน้าเพื่อนๆที่รัก...
ขอบคุณเติ้ล เฉ่ง ต้น นัท ที่เตือนสติ
ว่าชั้นกำลังไม่เป็นตัวของตัวเอง
วิ่งตามคนอื่นมันเหนื่อยจริงๆ...
รับรองชั้นต้องกลับมาเป็น ส. คนเดิมได้แน่ๆ
เพราะตอนนี้ความรู้สึกชั้นมันเริ่มเปลี่ยนไปแล้วจริงล่ะ...
|
|
|||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
